نکته های قرآنی/۶۲

اوست و جز او نیست

هُوَ اللهُ الَّذی لا اِلهَ اِلَّا هُوَ عَالِمُ الغَیبِ وَالشَّهَادَةِ هُوَ الرَّحمنُ الَّرحیمُ:

او خدایی است که غیر از او معبودی نیست. داننده نهان و آشکار است. اوست هستی بخش مهربان.

حشر/۲۲

·       یکتایی و یگانگی، اولین و مهم ترین اصل در صفات الهی است (هُوَ اللهُ الَّذی لا اِلهَ اِلَّا هُوَ)

·       او که همه به دنبال اویند، خداست (هُوَ اللهُ)

·       علم خداوند به غیب و شهود یکسان است (عَالِمُ الغَیبِ وَالشَّهَادَةِ)

·       با اینکه خداوند همه چیز را می داند(عَالِمُ الغَیبِ وَالشَّهَادَةِ) ولی با رحمت با بندگان برخورد می کند. اگر علم او بیم آور است، رحمت او امید بخش است و در تربیت، انسان باید بین بیم و امید باشد.( الرَّحمنُ الَّرحیمُ)

حکایت های قرآنی/۲۷

روزی یک یهودی به سیّد اوصیاء و وارث انبیاء حضرت علی علیه السلام گفت: چه شده شما (مسلمانان) را که هنوز ۲۵ سال از رحلت پیامبرتان نگذشته بود، با یکدیگر جنگ و کشتار کردید؟

امام علی علیه السلام فرمود: و اما شما هنوز رطوبت پاهایتان (که از رود نیل نگذشتید) خشک نشده بود، گفتید: یا موسَی اجعَل لَنَا اِلَهاً کَمَا لَهُم ءَالِهَةٌ : ای موسی! همان طور که آنان را خدایانی است، برای ما هم خدایی بساز! (اعراف/۱۳۸)

هزار و یک حکایت قرآنی/ص۵۰

دانستنی های قرآنی/۴۶

·       صنعت زره سازی منسوب به حضرت داود علیه السلام است.

انبیاء/۸۰

·       صنعت کشتی سازی منسوب به حضرت نوح علیه السلام است.

هود/۳۷

·       صنعت سدسازی منسوب به ذوالقرنین است.

کهف/۹۴تا۹۷

·       نخستین کسی که در علم هیأت و نجوم و حساب، سخن گفت، ادریس پیامبر بود.

کشکول شیخ بهایی/ص ۱۹۲

نکته های قرآنی/۶۱

همگان تسبیح گوی دلدار

سَبَّحَ لِلّهِ ما فِی السَّمَاوَاتِ وَ مَا فِی الاَرضِ وَ هُوَ العَزیزُ الحَکیمُ

آن چه در آسمان ها و آنچه در زمین است، برای خدا تسبیح می کنند و اوست عزیز حکیم.

حشر/۱

بعضی گفته اند مراد از تسبیح موجودات، تسبیح تکوینی است، نه تشریعی، یعنی همه موجودات به زبان حال، نه زبان قال، خدا را تسبیح و تنزیه می کنند...

اما به نظر می رسد مراد قرآن از تسبیح موجودات، تسبیح با زبان باشد، زیرا : اگر آفرینش حکیمانه موجودات نشانه تسبیح باشد، ما این نشانه را می فهمیم، در حالی که خداوند در آیه ای دیگر (اسراء/۴۴) می فرماید: «شما تسبیح موجودات را نمی فهمید»

تفسیر نور/ج۱۱/ص۵۳۳

دعای قرآنی/۲۸

رَبَّنَا اِنَّنَا ءَامَنَّا فَاغفِرلَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ:

ای پروردگار ما، ما ایمان آوردیم، پس گناهان ما را بیامرز و ما را از عذاب آتش در امان دار.

نکته های قرآنی/۶۰

ایلاج شب و روز در یکدیگر:

یُولِجُ اللَّیلَ فِی النَّهارِ وَ یُولِجُ النَّهارَ فِی اللَّیلِ

شب را در روز داخل می کند و روز را در شب وارد می کند.

فاطر/۱۳

ایلاج مصدر یولج به معنای فرو کردن است و ایلاج شب در روز به معنای آن است که با طولانی کردن شب، روز را کوتاه می کند و ایلاج روز در شب آن است که با طولانی کردن روز، شب را کوتاه می کند.

تفسیر المیزان/ج۱۷/ص۳۸

قرآن در کلام بزرگان/۱۲

آیت الله جوادی آملی : قرآن، حبل الهی است که انس با آن و تدبّر در آن و ایمان و عمل به آن، انسان را بالا می بردو مقام صالحین ملحق می سازد تا مستقیماً تحت ولایت الله قرار گیرد.

قرآن در قرآن/ص۲۴۱

دانستنی های قرآنی/۴۵

تنگی نفس و صعود به آسمان:

فَمَن یُرِدِ الله اَن یَهدِیَهُ یَشرَح صَدرَهُ لِلأِسلامِ  وَ مَن یُرِد اَن یضِلَّهُ یَجعَل صَدرَهُ ضَیِّقاً حَرَجاً کَاَنَّمَا یَصَّعَّدُ فِی السَّمَاء:

هرکس را خدا بخواهد هدایت کند، سینه اش را برای اسلام وسعت می بخشد و آن کس را که بخواهد گمراه سازد، سینه اش را از آن چنان تنگ می کند که گویی می خواهد در آسمان بالا رود...

انعام/۱۲۵

امروز ثابت شده است که هوای اطراف کره زمین در نقاط مجاور سطح زمین، کاملاً فشرده است، زیرا اکسیژن کافی دارد، و هر قدر از سطح زمین دور شویم، هوا رقیق تر می شود، بطوری که مثلاً در ده کیلومتری بالای زمین، تنفس بدون ماسک اکسیژن، برای انسان بسیار مشکل است و حالت تنگی فوق العاده ای به او دست می دهد...

بنابراین رابطه نزدیکی، میان تنگی سینه و صعود به آسمان (که در آیه ۱۲۵ انعام به آن اشاره شده) وجود دارد و این حقیقتی است که در آن روز بر هیچ کس روشن نبود.

رجوع به قرآن و علوم تربیتی/ص۱۰۵

دعای قرآنی/۲۷

رَبَّنَا لا تُؤَاخِذنَا اِن نَسینَا اَو اَخطَأنَا:

لی پروردگار ما اگر فراموش کردیم یا به خطا رفتیم ما را مؤاخذه نکن.

بقره/۲۸۶

قرآن در کلام بزرگان/۱۱

مرحوم حاج اسماعیل دولابی(ره):

قرآن صدای عشق است. از صدای سخن عشق ندیدم خوش تر. ندای محبّت [است] و صدای محبّت چشیدنی و درک کردنی است مه وصف کردنی.

مصباح الهدی/ج۱/ص ۴۳۶

امثال و حکم قرآنی/۲۰

جواب ابلهان خاموشی است:

وَ اِذَا خَاطَبَهُمُ الجَاهِلُونَ قَالُوا سَلاماً:

و هنگامی که جاهلان آنها را مخاطب سازند، سلام دهند (و خداحافظی کنند)

فرقان/۶۳