علوم قرآنی

اصول دعوت انبيا يكى است‏

كتاب: اعتقاد ما صفحه 38

نويسنده: آية الله مكارم شيرازى

همه انبياء الهى يك هدف را تعقيب مى‏كردند و آن سعادت انسانها از طريق ايمان به خدا و روز رستاخيز و تعليم و تربيت صحيح دينى و تقويت اصول اخلاقى در جوامع بشرى بوده است، و به همين دليل همه پيامبران نزد ما محترمند، اين مطلب را قرآن به ما آموخته است: «لا نفرق بين احد من رسله، ما هيچ فرقى ميان رسولان الهى نمى‏گذاريم». (1)

هر چند با گذشت زمان و آمادگى نوع بشر براى تعليمات عاليتر، اديان الهى تدريجا كاملتر، و تعليمات آنها عميقتر و عميقتر شده است تا نوبت‏به آخرين و كاملترين آيين الهى يعنى آيين اسلام رسيد و فرمان «اليوم اكملت لكم دينكم و اتممت عليكم نعمتى و رضيت لكم الاسلام دينا، امروز دين شما را كامل كردم و عمت‏خود را بر شما تمام نمودم، و اسلام را به عنوان آيين (جاويدان) شما پذيرفتم» صادر شد. (2)

اخبار انبياى پيشين

ما معتقديم: بسيارى از پيامبران پيشين از ظهور پيامبران بعد از خود خبر داده‏اند، از جمله حضرت موسى (ع) و حضرت مسيح (ع) نشانه‏هاى روشنى از پيامبر اسلام (ص) دادند كه هنوز بعضى از آنها در كتب آنان موجود است: «الذين يتبعون الرسول النبى الامى الذى يجدونه مكتوبا عندهم فى التورية و الانجيل...اولئك هم المفلحون، آنها كه از رسول خدا، پيامبر درس نخوانده (ولى عالم و آگاه) پيروى مى‏كنند، همان پيامبرى كه صفاتش را در تورات و انجيلى كه نزدشان است، مى‏يابند، آنها رستگارانند». (3)

به همين دليل تاريخ مى‏گويد: مدتى قبل از ظهور پيامبر اسلام (ص) گروه عظيمى از يهود به مدينه آمدند و با بى صبرى انتظار ظهورش را مى‏كشيدند، چون در كتب خود يافته بودند كه او از اين سرزمين ظهور مى‏كند، هر چند بعد از طلوع اين آفتاب گروهى از آنها ايمان آوردند و گروهى ديگر كه منافع خود را در خطر مى‏ديدند به مخالفت‏برخاستند!

پى‏نوشتها:

------------------------------

1 - سوره بقره، آيه 285.

2 - سوره مائده، آيه 3.

3 - سوره اعراف، آيه 157.