علوم قرآنی

1-  صفات فرعی حروف-صفت صفیر

در لغت صوت شبیه صدای پرنده را گویند و در تجوید ، صدای سوت مانندی است که از سه حرف « ص – س – ز» شنیده می شود.

اصولاً «صفیر» یا سوت ، ناشی از تراکم بسیار زیاد مولکول های هوا در عبور از مجرائی بسیار باریک است.

صفیر در «ص» قوی تر از «ز» و در «س» از هر دو کمتر است.دلیل آن را نیز در اجتماع صفات اصلی «ص» به ویژه استعلاء و اطباق می دانند و «ز» نیز دارای جهر است .

باید دقت شود که مراد از ذکر صفت صفیر این نیست که هنگام تلفظ این حروف ، به ویژه «ص» سوت شدیدی از مخرج حرف شنیده شود! چیزی که در قرائت برخی از قاریان غیر فنّی به گوش می خورد. در مورد «ص» فقط کافی است «س» تلفظ کرده و بدون تکلف در سوت زدن عمدی ، فقط حجم «س» را زیاد کنیم . جهت ایجاد تفخیم و پر حجمی در صدا ، اصطلاحاً باد در گلو می اندازیم و صدا را کلفت می کنیم!