صفت بُحَّة

«بُحَّة» به معنای «گرفتگی صدا» است.

بحّه صفت ویژه حرف «ح» است. برخی قرّاء در اداء بحّه «ح» چنان افراط می کنند که صدای حرف به سوی «خ» میل می کند. و تفریط آن نیز منجر به تلفظ شبیه «ه» می شود.

منبع:حِلیَـةُ القُرآن

نوشته سید محسن موسوی بلده