آنچه در مورد گاه شماری و نجوم در قرآن آمده
آنچه در مورد گاه شماری و نجوم در قرآن آمده
اَلآصال: شامگاهان آناء: ج آن، ساعت
اَلاِبکار: بامداد اَشهُرُ الحُرُم: ماههای حرام
اُفُول: افول ستاره و ماه و خورشید اَیام حُسُوم: روزهای نحس
اَیّام نَحسات: روزهای نحس بروج: جایگاه ستارگان
حِجَج: سال خُسُوف: ماه گرفتن
جُمُعَة: آدینه اَلحَول: سال
اَلخُنَّس اَلجوارِ الکُنَّس: ستارگان سرگردان دُرّی: ستاره روشن
دُلُوک: گشتن آفتاب و وقت زوال اَلسَّبت: شنبه
سَنَة: سال شَرقی: جانب برآمدن آفتاب
الشَّعریٰ: نام ستاره ای است اَلشَّفَق: سرخی مغرب پس از فرو رفتن آفتاب
اَلشَّمس: خورشید اَلشَّهاب: شهاب
اَلشَّهر: ماه شَهرُ رَمَضان: ماه رمضان
اَثنا عَشَرَ شهراً: ماههای دوازده گانه اَلصُّبح: بامداد
اَلطّارِق: ستاره صبح طُلُوع: برآمدن خورشید
ضُحیٰ: بامداد عام: سال
عَسعَس: تاریک شدن شب عِشاء: شبانگاه
اَلعَصر: روزگار، وقت نماز عصر غاسِق: شب تاریک
غَد: فردا اَلغُدُوّ: بامداد کردن
اَلغُرُوب: وقت فرو رفتن خورشید اَلفَجر: بامداد
اَلفَلَق: سپیده دم اَلفَلَک: چرخ
اَلقَمر: ماه کِسف: پاره آسمان
کَواکِب: ستارگان اَللَّیل: شب
مَطلَعِ الشَّمس: جایگاه برآمدن خورشید اَلنَّجم: ستاره
اَلنَّهار: روز
این وبلاگ جهت آشنایی بیشتر بازدید کنندگان با علوم قرآنی از جمله تجوید تفسیر و . . . است.