حکایت های قرآنی/۲۲

یکی از غلامان امام حسین علیه السلام خطایی کرد. امام خواست او را تنبیه کند، او این آیه را خواند: «وَالکَاظِمینَ الغَیظ» امام فرمود: او را رها کنید.

غلام عرض کرد: ای مولای من! خداوند می فرماید: «وَالعَافینَ عَنِ النَّاس» امام فرمود: تو را عفو کردم.

غلام ادامه آیه را خواند: «وَاللهُ یُحِبُّ المُحسِنین» امام فرمود: تو را در راه خدا آزاد کردم و دو برابر آنچه به تو عطا نمودم نیز به تو بخشیدم.

پندهای جاویدان/ص۳۳۰